Peter van Straaten

Dat kan dus ook, een boekcover moeten ontwerpen als cursusopdracht met een zeik van een barverhaal. Welkom in de wereld, hoor ik nu een vriendin in mijn hoofd mompelen.

Ik ga maar eens aan het werk. Door het gezwollen taalgebruik heen probeer ik te achterhalen waar het verhaal nou eigenlijk over gaat. Als je alle rookgordijnen wegdenkt blijft ‘een sterk verhaal’ over verzin ik. Daar kan ik wel wat mee.

Een sterke vent die ballonnen optilt. Geinig, maar daar hoor ik al weer een andere stem: die van een zoon die zegt, dat is een rode deur rood schilderen… Je moet wat aan de verbeelding overlaten! Hè get; deze darling wordt gekilled.

Na een wandeltje met de liefste ga ik aan de slag met een nieuw beeld, de waard. Die hoort tenslotte eeuwig al die verhalen aan. Ik zie hem nonchalant met z’n ene arm in de zij en met z’n andere leunend op de tap. Yes! Dat is hem. Ik schets me een rotje maar wat ik ook doe, die arm wil niet nonchalant op de tap leunen. Snotverju! Soms helpt het om het een tijdje te laten liggen.

Googlen op mijn zelf bedachte titel ‘Kroeg Verhalen’ dan maar. Eens kijken of een ander beeld dat ik heb (een mistroostig mannetje aan de bar) toevallig niet al bestaat. Huh?! Daar heb je hem, mijn waard noncha aan de tap. Carmiggelt schreef ‘Alle kroegverhalen’ en Peter van Straaten tekende de cover. Ja duh… Ik buig diep en schuif mijn waard definitief aan de kant.

Misschien gaat het wel over de tap, die in alle bescheidenheid de hoofdrol vervult in de kroeg. Die teken ik en nu klopt het voor mijn gevoel helemaal.

Beide tekeningen en schetsboek neem ik mee voor de presentatie. De tap lever ik als opdracht in. 

Geplaatst in Josee's Blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *