De troost van Arie Schippers

 

Gadverdakkes. Kreeg de vooropleiding-sjaggerijn me toch nog te pakken. Niks hielp. Nou ja, ik dacht nog even aan gemengde drop, chocolade en naturel ribbelchips. Maar dat had ik allemaal uit voorzorg niet in huis en de winkels waren natuurlijk nu net dicht.

Toen schoot Arie Schippers mij te binnen. Nooit van gehoord maar toen ik twee jaar terug in de Kunsthal was, liep ik bij zijn tentoonstelling ‘Verf wordt vogel’ naar binnen. Met open mond liep ik daar rond. Wat een gave tekeningen! Schilderijen! Sculpturen!
Ik was alleen en ik liep van hier naar daar, alle kreten kijk nou KIJK nou zie je dat ZIE je dat proberen te smoren. 

Van alle adrenaline ging ik maar even op het enige bankje zitten. Voor een documentaire over Schippers, bleek.

Halverwege ben ik gevlucht. Als ik was blijven zitten had ik de hele zaal vol gejankt. Van ontroering, mooiigheid en het besef, dat ben ik.

Inmiddels is het boek binnen. Als nectar.

Geplaatst in Josee's Blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *