De poeptest

Op Valentijnsdag valt er een fleurige envelop op de mat.
Oh, de zelfafnametest. Ik doe er aan mee, wijlen mijn vader indachtig die darmkanker had.

Ik lees eea aandachtig door en krijg acuut heimwee naar de vlakspoeler. Daar kon je tenminste zien wat voor productie je had. Een die rechtop in de hoek kon, of zo’n kunstig gedraaide toren of, zeldzaam maar toch, mijn eigen voorletter.

Want hoe krijg je dat nu voor elkaar, 4 keer prikken in een drol terwijl hij niet in aanraking mag komen met water? Oh, een flinke prop wc-papier in de pot en dan los.

Nou dat moet lukken. Ik ga zitten en begin automatisch te piesen. NEEE papier nat en de drol daalt ondertussen in. Snotverju! Razendsnel trek ik door, hou de aandrang in bedwang, ruk wc-papier van de rol en zit vervolgens te wachten tot er wat komt. Van schrik stagneert de boel.

Maar nou pak ik door ook. Het is een voor mijn doen armetierig dingetje. Maar er kan 4 keer in geprikt, dus m’n poep kan op de bus.

Geplaatst in Josee's Blog.

2 reacties

  1. Alie van der Ploeg zegt:

    Haha, een ouderwetse po was misschien ook een idee geweest, maar ik lees dat het inmiddels gelukt is. Mooi verhaal Josee.

  2. josee zegt:

    Dank je. Ja dat was inderdaad nog een idee geweest!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *