Nou nog?

In de spiegel zie ik twee opgezette ogen. Met van die dikke randjes.
Fok! Ik duik in de kast op zoek naar ‘strakke-ogen-crème’. Die heb ik niet.
Zal ik mijn ogen dan maar zwaar opmaken? Nee, slecht idee, wordt het alleen maar erger van.
Wat dan? Straks ziet iedereen dat ik onwijs gehuild heb.
Want ja, m’n vorig jaar overleden vader en in dat verdrietige stuk waar ik dan beland ziet alles er moeilijk uit. Ik stel huilen zo lang mogelijk uit want je moet er gewoon niet aan toegeven en ik ben tenslotte geen watje.

Maar als het dan niet meer tegen te houden is, dan komt er ook wat. Zodat ik nu met dikke ogen zit.

Nou, die heb ik dus en dat trekt wel weer bij. Trouwens, wie let daar nou op? En wat heb ik te maken met wat een ander vindt? En degene die er wel naar vraagt zeg ik het gewoon. Dat ik af en toe in de rouw schiet. Nou nog of nou pas, weet ik het.

Met deze mindset (+ knallende lippenstift die de aandacht afleidt) maar op pad vandaag.

Geplaatst in Josee's Blog.

One Response to Nou nog?

  1. Brenny zegt:

    Rouw is niet tijdgebonden. En inderdaad, who cares wat een ander denkt! Mooi kwetsbaar stukje Josee.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *