THEATRAAL SPREKEN=STOORNIS HUH?

Voor mijn plannen met ‘Josee op Toernee’ ben ik van alles aan het onderzoeken. Zo zocht ik afgelopen maandag op Google op ‘theatraal spreken’. Ik wil theatrale elementen gebruiken dus ik dacht, ik check eens ff wat daar al over is.

Wat schetste mijn verbazing? Kwam ik direct uit op de site van Psyq bij het onderdeel ‘Theatrale persoonlijkheidsstoornis’. In eerste instantie moest ik hard lachen, nee lekker is dat! Goed begin van de week, zette ik op mijn zakelijke facebookpagina.

Een paar dagen verder bemerk ik inmiddels ook irritatie. Kern van deze stoornis is dat je het nodig hebt om in het centrum van de aandacht te staan. Kost veel energie en levert veel stress op als je die aandacht niet krijgt. En ja, die aandachttrekkers die er overal maar bovenuit schreeuwen, daar heb ik ook niet altijd zin in.

Maar om ‘in de aandacht willen staan’ een stoornis te noemen? Hoe erg moet je dan zijn? En waarom is dat gekoppeld aan theatraal? Niet boven het maaiveld, doe nou maar gewoon; je hoort het in je achterhoofd al aanzwellen.

Staan we daarom liever te spreken in de schaduw naast onze powerpointpresentatie? Gaan we daarom maar niet de vloer op in het volle licht?
Omdat we zijn opgevoed om niet te theatraal te doen? Want pas op, straks heb je een stoornis te pakken.
Nondeju zeg.

Ik onderzoek verder hoe ik theatrale elementen kan toevoegen en ik pleit alvast vurig:
WEEST ZICHTBAAR. IN VOLLE GLORIE.

Geplaatst in Josee's Blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *