Standaardmal

Een aantal jaar terug deed ik een creatieve coachingsworkshop. Eén opdracht ging als volgt. We kregen een klompje klei en moesten met de ogen dicht onze duimen erin zetten en er een potje van maken. Hup, aan de slag en ik liet mijn duimen lekker hun gang gaan.
Bij het opendoen van m’n ogen zag ik 4 identieke potjes staan en de mijne. Dat was meer een plat schaaltje met gerafelde randjes geworden. Oh.

Op de fiets terug dacht ik bij mezelf; snotverju waarom kan ik toch nooit eens een opdracht doen zoals de rest van Nederland?
De volgende dag bedacht ik ook, lekker creatief van die anderen zeg!  

Vanochtend tijdens het mediteren kwam bovenstaand voorbeeld naar boven. Naderhand zat ik er nog eens over te peinzen. Wat is het toch wat, dat ik mezelf regelmatig uit alle macht in een standaardmal probeer te wurmen. Terwijl het de rest van Nederland allang duidelijk is dat ik gewoon mijn eigen mal heb.

Die trouwens heel uniek is. Net zoals die van iedereen.

Geplaatst in Josee's Blog.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *